مصطفى النوراني الاردبيلي

379

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

مىسازد . عربى : الخضروات ، البقل فارسى : سبزى است . سبزى اسم مخصوصى براى سبزيهاى خوراكى مىباشد و جزء مهمى از غذاى انسان مىباشد ، البته مطلقا تمام گياهان را سبزى مىگويند لكن در روايات يا در موضوع غذا سبزى به آن گفته مىشود كه غذاى روزانه انسان محسوب مىشود . سبزى داراى كربوهيدرايد و cellulose مىباشد و همه نوع ويتامين و معدنيات در سبزى موجود است و سبزى در بدن انسان بيشتر از گوشت و خوراكهاى ديگر عمل شيميايى انجام مىدهد . بعضى سبزيها در قديم فقط به‌عنوان دارو مورد استفاده قرار مىگرفت . امروزه به سبب فوايد بسيارى كه دارند ، به صورت خورشت و خوراك معمولى انسان رايج شده است . در طب تمام تخمها و گلها كه بر سبزيها مىرويد و برگى كه بر درختها مىرويد ، به‌صورت دارو استعمال مىشود و هر گياه و تخم و جوهر گل را در جاى خودش به‌طور مفصل بيان كرده‌ايم ، ولى هنوز بسيارى از سبزيها هستند كه فوايد آنها از نظر بشر مخفى مانده است و بعضى از فوايد را حكما و علما و ائمه عليهم السلام و از نبى اكرم صلى الله عليه و آله و از آيات قرآنى براى مردم كشف و ظاهر گرديده است كه در بعضى نقاط جهان از آن استفاده مىكنند سبزى يك غذا و جوهر مهم حيات بشر و حيوان است . حيواناتى كه گوشت آنها پروتئين و شير آنها ويتامين دارد خوراك اصلى آنها سبزى است و در خود رنگ سبزى يعنى ماده كلروفيل را دارند كه به دو شكل مىباشد : كلروفيل : a c 55 h 27 o 5 n 4 ng كلروفيل c 55 h 07 o 6 n 4 ng : b و رنگهاى ديگرى به نام carotin به فرمول شيميايى c 4 oh 56 مىباشد و ماده xanthophyll به فرمول شيميايى c 04 h 65 o 2 مىباشد و ماده fucoxanthin به فرمول شيميايى c 04 h 45 o 6 مىباشد و ماده anthoxanthins و ماده flavone به فرمول شيميايى